Ik wil ICT-Ambassadeur worden (column)

De telefoon gaat. Het is Economische Zaken. “Brenno, wil je de komende twee jaar ict-ambassadeur van Nederland worden?”, vraagt Frank Heemskerk minzaam.

Dit telefoontje had ik nooit verwacht. De staatssecretaris gaat verder: “Het is leuk hoor! Je bemiddelt in conflicten in de industrie, geeft soms advies. Jij bent volledig onafhankelijk, want je bent toch niet aan te sturen.”

“Hoe werkt zoiets en waarom ik?”, stotter ik. “Nou simpel je komt hier in het departement met je kantoortje, krijgt daarvoor drie ton per jaar, kunt een beleidsmedewerker van EZ inhuren en je hoeft geen contract te tekenen. Zie maar wat je doet.” Ik kijk op de kalender en zie dat het geen 1 april is. “De Tweede Kamer wil graag iemand en omdat jij zo uniek bent hoef ik het niet eens aan te besteden. Dus: ja of ja graag”, vraagt Frank. “Ehh … leuk … ja graag”, zeg ik. “Dat is dan geregeld!”

OV-Ambassadeur

Natuurlijk gaat dit niet zo bij Economische Zaken, want de ambassadeurs vallen daar onder toezicht. Maar bij het Ministerie van Verkeer en Waterstaat gaat het dus wél zo. Dat leerde ik ‘the hard way‘ in de rechtszaak om inzage in de onderbouwing van privacyconclusies rond de OV-Chipkaart te krijgen.

De OV-Ambassadeur krijgt drie ton per jaar voor het voeren van een kantoor op het ministerie. Ze heeft geen contract, kan niet worden ontslagen, wordt voor een periode van twee jaar benoemd. Sinds gisteren is duidelijk dat zij zich mag onttrekken aan transparantie waar normale overheid dat niet mag. Ze hoeft dan ook geen verantwoording aan wie dan ook af te leggen, omdat dat niet is vastgelegd en nu duidelijk is dat ze geen bestuursorgaan genoemd mag worden.

Privacy OV-Chipkaart

Maar daardoor is er wel een gekke situatie ontstaan. In mijn zaak zegt mevrouw van Nieuwenhoven op te komen voor het belang van de reiziger in haar rapportage “De OV-chipkaart de reiziger en het vertrouwen” (pdf). Daarbij trekt ze keiharde conclusies: over privacy maken weinig mensen zich druk.

Het eindproduct ging naar de Tweede Kamer om daar mee te tellen. Daarbij legt de statuur van de OV-ambassadeur veel gewicht in de schaal. De onderbouwing mag ze achterhouden voor de reizigers, het publiek en de volksvertegenwoordiging. Ze is aan niemand verantwoording verschuldigd. Misschien niet juist, maar naar nu blijkt wel juridisch correct.

Wob toch beantwoord of toch niet?

Dat betekent niet dat het Wob-verzoek niet is beantwoord. In een telefoongesprek in juli liet ze me namelijk al weten dat er geen onderbouwing is. Haar advocaat van de firma Doofpot, Catshuis & Achterkamertjes Bescherming Pels Rijcken & Doorlever Fortuijn deed daar nog een schepje boven op. Er zijn gesprekken gevoerd met ‘partijen’ en zelfs daar zijn geen notities van.

Dat het bedrijf Inno-V vervolgens toch een mooi rapport kon bakken, zal dan wel te maken hebben met het briljante geheugen van de opstellers van het rapport. Ongeloofwaardig in een ambtelijke omgeving, maar gelukkig is ze geen bestuursorgaan en dan is het wel geloofwaardig.

De voorzitter van reizigersvereniging Rover bevestigt in een interne e-mail, die via Wikileaks beschikbaar is gekomen, dat er geen verslagen van het overleg bestaan. Wel heeft de OV-Ambassadeur notities gemaakt stelt Michael van der Vlis. Dat is in tegenspraak met de uitspraken van de advocaat in de rechtszaal en mevrouw van Nieuwenhoven.

Opmerkelijk is natuurlijk ook dat het bureau van de OV-Ambassadeur kennelijk wel was begonnen met het verzamelen van documenten. Om kennelijk later te bedenken dat het bureau geen bestuursorgaan is.

Dus de onderbouwing is er inderdaad niet of niet echt fatsoenlijk, want alleen notities zijn nogal mager voor zulke wilde conclusies (er vanuit gaande dat Rover de waarheid spreekt). Laat dat nou net zijn wat ik met de Wob duidelijk probeerde te krijgen: De Tweede Kamer krijgt niet-onderbouwde rapportages en neemt op basis daarvan wijze besluiten.

Ondertussen blijf ik me verbazen dat het kan gebeuren dat er over een periode van vier jaar 1,2 miljoen euro wordt verstookt en daar dus geen verantwoording over hoeft te worden afgelegd.

Mocht Frank Heemskerk mij vragen als ambassadeur dan ben ik beschikbaar. Terwijl zijn bonnetjes publiek zijn, zijn die van mij dat niet. Ik ben volledig onafhankelijk en aan niemand verantwoording schuldig. Het blijkt een boeiend verhaal: Na de wetgevende, uitvoerende en rechtelijke macht is er dan nu ook de Ambassadeursmacht.

pixelstats trackingpixel
Be Sociable, Share!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>